
मोहन मुरली वालिया तूँ आजा वे
श्याम सुंदर तू एह चन वरगा,
ते असी अम्ब्रो टूटदे तारे हा
साहणु एहना न तड फाया कर
की असी पेहला ही गमा दे मारे हां
ओ साडा मुड मुड मरण नु जी करदा
ते असी जिउंदे तेरे सहारे हां
साडे नैना इम्तिहान लै आकर
ते असी थोड़ीया उमरा वाले हां
मोहन मुरली वालियां तू आजा वे
आजा वे इक वार फेरा पा जा वे
दिलो मैं तेनु प्यार करा
मुहो न इजहार करा
एह अखियाँ बोल पईया
मै लख इनकार करा
किनी देर तेरे कोल प्यार लुकाया ऐ,
हो के मजबूर हाल दिल दा सुनाया ऐ
हो के मजबूर हाल दिल सुनाया ऐ,
किना मैं तेनु प्यार करा
किदा मैं इजहार करा
एह अखियाँ बोल पईआ
सांवरी सूरत वालेया मुख मोडी न
चरण कमल ते रख लै प्रीत तोड़ी ना
एक पासे जग सारा दूजे पासे प्यार ऐ
मर्जी ऐ तेरी हूँ ढोब भावे तार दे
असा ला इन्तजार करा
मैं तेरा इतवार करा
एह अखियाँ बोल पाईया
पीले पीतांबर वालेया रूस जाई न
मेरा प्रेम निराला तू अजमाई न
मिल जावे मिट जावे अखियाँ दी प्यास वे
जागेगा नसीब मेरा पूरी कर आस वे
मैं तेरा दीदार करा
वे सो सो वार करा
हिंदी · Read on Bhajan Baan
Share this bhajan with your family
Send it to your satsang group before kirtan so everyone has the words.

